Üniversite öğrencisi, ihtiyaçlarını karşılamak için kıyafetlerini satıyor

Artan Bir Şekilde büyüyen hayat pahalılığı ailesinden uzaktan okuyan üniversite öğrencilerini alternatif yollara itiyor. Hacettepe Üniversitesi Aile ve Tüketici Bilimleri Bölümü son derslik öğrencisi Kerem Bager Çoban, jurnal ihtiyaçlarını karşılamak için giysilerini satıyor.

Üniversite öğrencisi, ihtiyaçlarını karşılamak için kıyafetlerini satıyor

Nisa MINIK

Derinleşen hesaplı kriz, üniversiteyi ailesinden uzaktan okuyan öğrencilerinin eğitim yaşamlarını sürdürmesini zorlaştırıyor. Çoğu öğrenci ekonomik nedenlerden okulunu bırakırken eğitim hayatına sürdürmek isteyen öğrenciler alternatif yollar arıyor. Hacettepe Üniversitesi Aile ve Alıcı Bilimleri son derslik öğrencisi Kerem Bager Çoban, jurnal ihtiyaçlarını karşılamak için ikinci el eşyaların satıldığı uygulamalarda giysilerini satıyor.

Üniversite için Mersin’den Ankara’ya geldiğini söyleyen 23 yaşındaki Çoban, üniversitedeki ilk yılında yurtta kaldığını kaydetti. Çoban, yurtta geçirdiği yılların arkasından bu sene bir arkadaşıyla eve çıktığını belirterek, “Eski, odaları ufak bir eve bin 500 TL kira veriyoruz. KYK’dan burs alıyorum fakat kiram bursumdan pozitif. Bursum 650 TL, kiram 750 TL. Bir öğrenci sırf bursla nasıl geçinsin?” diye sordu.

“KİTAPLARIMI SATMAKLA BAŞLADIM”

universite-ogrencisi-ihtiyaclarini-karsilamak-icin-kiyafetlerini-satiyor-941698-1.Elektrik, su, doğalgaz, yiyecek, yol gibi esas ihtiyaçların da fazla fiyatı yüksek olduğunu söyleyen Çoban sözlerini şöyle sürdürdü:

“Temek ihtiyaçların aralarında mektep için gerekli olan ders materyalleri ya da hobileriniz değil. Önceki yıllarda yazın çalışır, mektep için birikim yapardım. Ama bu yaz sıhhat sorunlarım nedeniyle çalışamadım. Pandemi döneminde internette kitaplarımı satmaya başladım. Ankara’ya geldikten bedensel zorluklarım daha da derinleşti. Ailem bu sene kiraya çıktı. Onlar orda, ben burada kira veriyorum. Ailem, eskisi kadar destekte bulunamıyor. Hem yazın çalışamadığım hem de evden tatmin edici desteği alamadığım için kıyafetlerimi satmaya başladım. Şu anlık fazla giymediğim giysileri ikinci el eşyaların satıldığı bir uygulamaya koydum. Günlük ihtiyaçlarım yerine getirmek için böyle bir yönteme başvurdum.”

“OKULU BIRAKIP ÇALIŞSAM MI DİYE DÜŞÜNÜYORUM”

Esas ihtiyaçlarını karşılamak için günlük işlerde çalıştığını kaydeden Çoban, “Mağazalarda sayım işi veya broşür dağıtım işi olduğunda belirli gidiyorum. Kendime, ‘Senin bir hayalin yok mu?’ diye soruyordum. Bundan Böyle bu soruyu sormuyorum. Şu lahza yalnızca hayatta kalmak gibi içgüdüsel bir noktadayım. Yakın zamanda Erbil’deki bir otobüs firmasından iş teklifi aldım, gişede duracak birini arıyorlarmış. Mezun olup olmama konusunda kararsızım. Erbil’e gitsem mi diye düşünüyorum” diye konuştu.

Amatör fotoğrafçılıkla da uğraştığını söyleyen Çoban, “Bu hobimin üstüne çok yoğunlaşamıyorum. Çünkü bunlar da para. Kamera, bilgisayar gibi eksikliklerden nedeniyle ilgim amatörlükten öteye gidemedi bu konuda kendimi yeterince geliştiremiyorum. Sürekli çevremdeki insanların kameralarını kullanarak nasıl ilerleyebilirim? Bundan Böyle bir şeyler hayal etmiyorum” ifadelerini kullandı.

Yorum yapın

SMM Panel PDF Kitap indir